( باغ بزرگ خانهُ لرد ویلسون . شب است . یک میز گرد کوچک در وسط و دو صندلی در کنار آن قرار دارد که ایزابل و نقاش روی آن دو نشسته اند .
چند چراغ فضا را روشن می کند . هر دو ساکت اند. ایزابل آرام از جای برمی خیزد )

 

ایزابل : اینک برخواهم خاست و آخرین قطره های کرانۀ اشک را از گونه های دریای ابرگون برخواهم زدود ، و با این زدایش ، زنگار از چهرۀ جان خویش برخواهم تراشید و با این تراشش ، خراشه های خونین را چرک ناک و دل آزارانه در زنبیل چوبین گُلهای پلاسیدۀ دیروزین درخواهم ریخت و همگی را در میان سیاهی خاک شب، پنهان خواهم کرد.

                                                                                                                                                                                                                                                                         

پس آنگاه در خُنکای وزش نسیم نیمۀ شبان گیسو بر می آشوبم و برای یادهای آزارگر ، لالایی مادرانه ای می سُرایم تا خود را تسلی داده و آنها را در پستوی نمورشان به بند در کشم ، سپس از آنها خواهش خواهم کرد، دگر باره اندر یادۀ من جان نگیرند .

دانلود و مشاهده نسخه اصلی

دانلود و مشاهده نسخه دستنویس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *